Romantyczna miłość i małżeństwo w tradycji buddyjskiej

Tradycja buddyjska jest przesiąknięta filozofią miłości i małżeństwa. Jest to tradycja, która istnieje od wieków i jest nadal praktykowana. Buddyjski pogląd na miłość i małżeństwo opiera się na idei wzajemnego szacunku i zrozumienia. Buddyjski pogląd na małżeństwo opiera się na zaangażowaniu i poświęceniu, a związek ten ma trwać całe życie.

Tradycja buddyjska podkreśla znaczenie komunikacji i zrozumienia między partnerami. Uważa się, że komunikacja i zrozumienie są kluczem do udanego małżeństwa. Tradycja buddyjska zachęca również pary do praktykowania cierpliwości i zrozumienia w ich związku. Pomaga to zapewnić, że związek opiera się na wzajemnym szacunku i zrozumieniu.

Tradycja buddyjska również podkreśla znaczenie zaangażowania i poświęcenia w małżeństwie. Uważa się, że małżeństwo powinno opierać się na wzajemnym zaufaniu i szacunku. Pomaga to zapewnić, że małżeństwo jest silne i trwałe. Tradycja buddyjska zachęca również pary do praktykowania współczucia i zrozumienia w ich związku. Pomaga to zapewnić, że relacja opiera się na wzajemnym zrozumieniu i szacunku.

Tradycja buddyjska zachęca również pary do praktykowania uważności w ich związku. Pomaga to zapewnić, że relacja opiera się na wzajemnym zrozumieniu i szacunku. Tradycja buddyjska zachęca również pary do praktykowania wdzięczności i uznania w ich związku. Pomaga to zapewnić, że relacja opiera się na wzajemnym zrozumieniu i szacunku.

Buddyjska tradycja miłości i małżeństwa opiera się na wzajemnym szacunku i zrozumieniu. Jest to tradycja, która istnieje od wieków i jest nadal praktykowana. Buddyjski pogląd na miłość i małżeństwo opiera się na idei wzajemnego szacunku i zrozumienia. Buddyjski pogląd na małżeństwo opiera się na zaangażowaniu i poświęceniu, a związek ten ma trwać całe życie.

Wiele religii ma wiele do powiedzenia na temat miłości i małżeństwa. Chrześcijaństwo mówi nawet o „świętym małżeństwie”, a katolicyzm to szanuje małżeństwo jako sakrament . Co buddyzm mówi o miłości i małżeństwie?

Buddyzm i miłość romantyczna

W kanonicznym prawie nic nie ma pisma buddyjskie i komentarze na temat romantycznej miłości, ale przynajmniej wyjaśnijmy powszechne nieporozumienie. Być może słyszałeś, że buddyści powinni być wolni od przywiązań. Dla native speakera języka angielskiego oznacza to pozostanie samotnikiem.

Ale ' załącznik ma w buddyzmie określone znaczenie, które jest bliższe temu, co większość z nas nazwałaby „lgnięciem” lub „posiadaniem”. To trzymanie się czegoś z poczucia potrzeby i chciwości. Bliskie przyjaźnie i intymne związki są akceptowane nie tylko w buddyzmie; może się okazać, że praktyka buddyjska czyni wasze relacje zdrowszymi i szczęśliwszymi.

Jak buddyzm traktuje małżeństwo

Buddyzm w większości uważa małżeństwo za świecką lub społeczną umowę, a nie za sprawę religijną.

Większość uczniów Buddy była żyjący w celibacie zakonnice i mnisi. Niektórzy z tych uczniów byli żonaci — podobnie jak sam Budda — zanim złożyli śluby zakonne i wstąpili do zakonu. sangha niekoniecznie zakończyło małżeństwo. Jednak żonaty mnich lub mniszka nadal miał zakaz jakiejkolwiek satysfakcji seksualnej. Nie dlatego, że seks jest „grzeszny”, ale dlatego, że pożądanie seksualne jest przeszkodą w osiągnięciu oświecenia.

Budda miał również świeckich uczniów, takich jak jego bogaty patron Anathapindika. A świeccy uczniowie często byli żonaci. We wczesnym kazaniu zwanym Sigalovada Sutta, zapisanym w r Pali Sutta-pitaka (Digha Nikaya 31), Budda nauczał, że żonie należy się szacunek męża, uprzejmość i wierność. Ponadto żonie należało powierzyć władzę w domu i wyposażyć ją w ozdoby. Żona ma obowiązek dobrze wypełniać swoje obowiązki, wypełniając je umiejętnie i pracowicie. Ma być wierna mężowi i gościnna dla przyjaciół i krewnych. I powinna „chronić to, co przynosi”, co sugeruje dbanie o wszystko, co zapewnia jej mąż.

Krótko mówiąc, Budda nie potępiał małżeństwa, ale też do niego nie zachęcał. The Vinaya-pitaka na przykład zabrania mnichom i mniszkom bycia swatkami.

Kiedy pisma buddyjskie mówią o małżeństwie, zwykle opisują małżeństwa monogamiczne. Jednak według historyka Damiena Keowna wOxford Dictionary of Buddhism, „Wczesne dokumenty wspominają o różnych tymczasowych i stałych układach zawartych zarówno z powodów emocjonalnych, jak i ekonomicznych, aw różnych częściach buddyjskiej Azji tolerowano zarówno poligamię, jak i poliandrię”.

Ta tolerancja dotyczy tzwBuddyjski pogląd na moralność seksualnądla laików. Buddyjska Trzecia Wskazania jest zwykle tłumaczona po prostu „Nie nadużywaj seksu” i przez wieki interpretowano to jako przestrzeganie norm społecznych. W większości przypadków to, co ludzie robią ze sobą seksualnie, jest mniej ważne niż niestwarzanie cierpienia innym lub dysharmonii w społeczności.

Rozwód?

W buddyzmie nie ma konkretnego zakazu rozwodów.

Miłość i małżeństwo osób tej samej płci

Wczesne teksty buddyjskie nie mówią nic konkretnego o homoseksualizmie. Podobnie jak w przypadku innych kwestii związanych z seksualnością, to, czy seks homoseksualny narusza Trzecie Wskazanie, jest bardziej kwestią lokalnych norm społeczno-kulturowych niż doktryny religijnej. W necie jest komentarz Kanon tybetański który zabrania seksu między mężczyznami, ale nie ma takiego konkretnego zakazu w języku palijskim chińskie kanony . Seks homoseksualny jest uważany za naruszenie Trzeciej Wskazania w niektórych częściach Azji buddyjskiej, ale w innych nie.

W Stanach Zjednoczonych pierwszą buddyjską instytucją, która podjęła działania i zaczęła zawierać małżeństwa osób tej samej płci, były Buddyjskie Kościoły Ameryki, reprezentujące Buddyzm Jodo Shinshu . Wielebny Koshin Ogui z kościoła buddyjskiego w San Francisco przeprowadził pierwszą zarejestrowaną buddyjską ceremonię zaślubin osób tej samej płci w 1970 roku, aw następnych latach inni księża Jodo Shinshu po cichu, ale bez kontrowersji poszli w jego ślady. Małżeństwa te oczywiście nie były jeszcze legalne, ale zawierano je jako akty współczucia. (Zobacz ''All Beings Are Equally Embraced By Amida Buddha': Jodo Shinshu Buddhism and Same-Sex Marriage in the United States' autorstwa Jeffa Wilsona, Renison University College, opublikowane wJournal of Global BuddhismTom. 13 (2012): 31-59.)

Wiele buddyjskich sangh na Zachodzie popiera obecnie małżeństwa osób tej samej płci, chociaż pozostaje to problemem w buddyzmie tybetańskim. Jak wspomniano powyżej, buddyzm tybetański ma wielowiekowy autorytatywny komentarz, który nazywa seks między mężczyznami pogwałceniem Trzeciej Wskazania iJego Świątobliwości Dalajlamynie ma jednostronnego upoważnienia do zmiany kanonu tybetańskiego. Jego Świątobliwość powiedział to ankieterom nie widzi nic złego w małżeństwach osób tej samej płci chyba że takie małżeństwo narusza zasady religii małżonków. Wtedy nie jest tak dobrze.

Co się dzieje na buddyjskim weselu?

Nie ma jednej oficjalnej buddyjskiej ceremonii ślubnej. Rzeczywiście, w niektórych częściach Azji buddyjscy duchowni w ogóle nie angażują się w udzielanie ślubów. Tak więc to, co dzieje się na buddyjskim weselu, jest głównie kwestią lokalnych zwyczajów i tradycji.