Co to jest adwent?

Adwent to chrześcijański okres przygotowań do obchodów narodzin Jezusa Chrystusa w Boże Narodzenie. To czas duchowej refleksji, modlitwy i oczekiwania na przyjście Pana. Adwent rozpoczyna się cztery niedziele przed Bożym Narodzeniem i kończy się w Wigilię Bożego Narodzenia.

Historia Adwentu

Adwent obchodzony jest od IV wieku, kiedy to został ustanowiony jako okres przygotowania do Narodzenia Jezusa. W tym czasie chrześcijanie pościli i modlili się w oczekiwaniu na przyjście Pana. Adwent to cztery niedziele, z których każda ma swoje szczególne znaczenie.

Tradycje adwentowe

Adwent jest tradycyjnie obchodzony z różnymi zwyczajami i tradycjami. W wielu kościołach w trakcie sezonu odbywają się specjalne nabożeństwa i liturgie. Rodziny często zapalają świecę w każdą niedzielę Adwentu, aby symbolizować przyjście Pana. Inne popularne tradycje adwentowe to wieniec adwentowy, kalendarze adwentowe i śpiewanie kolęd.

Znaczenie Adwentu

Adwent to czas duchowej refleksji i przygotowania na przyjście Pana. To czas skupienia się na duchowych aspektach tego okresu i przypomnienia sobie prawdziwego znaczenia Bożego Narodzenia. Poprzez modlitwę, post i inne praktyki duchowe chrześcijanie mogą przygotować swoje serca i umysły na przyjście Pana.

Adwent to szczególny czas w roku, pełen radości, oczekiwania i duchowej refleksji. Jest to czas, aby przypomnieć sobie prawdziwe znaczenie Bożego Narodzenia i przygotować nasze serca i umysły na przyjście Pana.

Obchodzenie Adwentu wiąże się z poświęceniem czasu na duchowe przygotowanie na nadchodzące narodziny Jezusa Chrystusa na święta. W zachodnim chrześcijaństwie okres Adwentu rozpoczyna się w czwartą niedzielę przed Bożym Narodzeniem lub w niedzielę, która przypada najbliżej 30 listopada i trwa do Wigilii, czyli 24 grudnia.

Co to jest adwent?

Adwent to okres duchowego przygotowania, w którym wielu chrześcijan przygotowuje się na przyjście, czyli narodziny Pana, Jezus Chrystus . Obchodzenie Adwentu zazwyczaj wiąże się z okres modlitwy , na czczo i skrucha , a następnie oczekiwanie, nadzieja i radość.

Wiele Chrześcijanie świętować Adwent nie tylko dziękując Bogu za pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię jako dziecko, ale także za Jego obecność wśród nas dzisiaj poprzez Duch Święty oraz w przygotowaniu i oczekiwaniu na Jego ostateczne przyjście na końcu wieku.

Znaczenie Adwentu

Wieniec adwentowy z bożonarodzeniową szopką. cstar55 / Getty Images

SłowoAdwentpochodzi od łacińskiego terminuprzyjazdoznaczające „przybycie” lub „nadejście”, zwłaszcza nadejście czegoś o wielkim znaczeniu. Okres adwentu jest zatem zarówno czasem radosnego świętowania przyjścia Jezusa Chrystusa, jak i okresem przygotowawczym pokuty, medytacji i pokuta .

Czas Adwentu

Dla wyznań, które świętują ten okres, Adwent wyznacza początek roku kościelnego.

W zachodnim chrześcijaństwie Rozpoczyna się Adwent w czwartą niedzielę przed Boże Narodzenie , czyli niedzielę, która przypada najbliżej 30 listopada i trwa do Wigilii, czyli 24 grudnia. Kiedy Wigilia wypada w niedzielę, jest to ostatnia lub czwarta niedziela Adwentu. Tak więc rzeczywisty sezon adwentowy może trwać od 22 do 28 dni, ale większość komercyjnych kalendarzy adwentowych rozpoczyna się 1 grudnia.

Dla prawosławny W kościołach posługujących się kalendarzem juliańskim adwent rozpoczyna się wcześniej, 15 listopada, i trwa 40 dni, a nie cztery tygodnie (równolegle do 40 dni Wielkiego Postu przed Wielkanocą). Adwent jest również nazywany Horoskop Post w ortodoksyjnym chrześcijaństwie.

Denominacje, które świętują

Adwent obserwuje się przede wszystkim w Kościoły chrześcijańskie które są zgodne z kościelnym kalendarzem okresów liturgicznych w celu określenia świąt, wspomnień, postów i święte dni . Te wyznania to m.in katolicki , Prawosławny , anglikański / episkopalny , luterański , metodysta , I Prezbiteriański kościoły.

Obecnie jednak coraz częściej protestant Chrześcijanie ewangeliczni uznają duchowe znaczenie Adwentu i zaczęli ożywiać ducha tego okresu poprzez poważną refleksję, radosne oczekiwanie i przestrzeganie tradycyjnych zwyczajów adwentowych.

Pochodzenie Adwentu

Według Encyklopedia katolicka , Adwent rozpoczął się jakiś czas po IV wieku jako czas post i przygotowanie do Olśnienie , a nie w oczekiwaniu na Boże Narodzenie. Objawienie Pańskie celebruje objawienie się Chrystusa, wspominając wizytę św mądrzy ludzie aw niektórych tradycjach tzw Chrzest Jezusa . Kazania skupiały się na cudzie Wcielenia Pańskiego lub stawaniu się człowiekiem. W tym czasie byli nowi chrześcijanie ochrzczony i przyjęli w wierze, dlatego wczesny kościół ustanowił 40-dniowy okres postu i pokuty.

Później, w VI wieku, św. Grzegorz Wielki jako pierwszy skojarzył ten okres Adwentu z przyjściem Chrystusa. Pierwotnie oczekiwano nie przyjścia Dzieciątka Jezus, ale przyjścia Drugie Przyjście Chrystusa .

W średniowieczu cztery niedziele stały się standardową długością okresu Adwentu, z postem i pokutą w tym czasie. Kościół rozszerzył również znaczenie Adwentu na przyjście Chrystusa poprzez Jego narodziny w Betlejem, Jego przyszłe przyjście na końcu czasów oraz Jego obecność pośród nas poprzez obiecanego Ducha Świętego.

Współczesne nabożeństwa adwentowe obejmują symboliczne zwyczaje związane ze wszystkimi trzema „adwentami” Chrystusa.

Symbole i zwyczaje

Elva Etienne / Getty Images

Obecnie istnieje wiele różnych odmian i interpretacji zwyczajów adwentowych, w zależności od wyznania i rodzaju obserwowanej służby. Poniższe symbole i zwyczaje stanowią jedynie przegląd i nie stanowią wyczerpującego źródła informacji o wszystkich tradycjach chrześcijańskich.

Niektórzy chrześcijanie decydują się na włączenie zajęć adwentowych do swoich rodzinnych tradycji świątecznych, nawet jeśli ich kościół formalnie nie uznaje pory Adwentu. Robią to jako sposób stawiając Chrystusa w centrum z ich obchodów Bożego Narodzenia. Rodzinne uwielbienie wokół wieńca adwentowego, drzewa Jessego lub szopki może sprawić, że okres Bożego Narodzenia będzie jeszcze bardziej znaczący. Niektóre rodziny mogą zdecydować się nie umieszczać ozdób bożonarodzeniowych aż do Wigilii, aby skupić się na idei, że Boże Narodzenie jeszcze nie nadeszło.

Różne wyznania również wykorzystują pewną symbolikę w trakcie sezonu. Na przykład w Kościele katolickim księża noszą fioletowe szaty podczas tego okresu (tak jak podczas Wielkiego Postu, drugiego „przygotowawczego” okresu liturgicznego) i przestają odmawiać „Gloria” podczas Mszy aż do Bożego Narodzenia.

Wieniec adwentowy

Daniel MacDonald / www.dmacphoto.com / Getty Images

Zapalanie wieńca adwentowego to zwyczaj zapoczątkowany przez luteranów i katolików w XVI-wiecznych Niemczech. Zazwyczaj wieniec adwentowy to krąg gałęzi lub girlanda z czterema lub pięcioma świecami ułożonymi na wieńcu. W okresie Adwentu w każdą niedzielę w ramach firmowych usług adwentowych zapalana jest jedna świeca na wieńcu.

Cieszy się wiele rodzin chrześcijańskich wykonanie własnego wieńca adwentowego w ramach świętowania sezonu również w domu. Tradycyjna struktura składa się z trzech fioletowych (lub ciemnoniebieskich) świec i jednej różowo-różowej, osadzonych w wieńcu i często z pojedynczą, większą białą świecą pośrodku. W każdym tygodniu adwentu zapala się jeszcze jedną świecę.

Kolory Adwentu

J-Roman / Getty Images

Świece adwentowe i ich kolory są pełne bogatego znaczenia . Każdy reprezentuje określony aspekt duchowych przygotowań do Bożego Narodzenia.

Trzy główne kolory to fioletowy, różowy i biały. Fioletowy symbolizuje pokutę i królewskość. (W Kościele katolickim purpura jest również kolor liturgiczny o tej porze roku .) Różowy reprezentuje radość i radość. A biel oznacza czystość i światło.

Każda świeca ma również określoną nazwę. Pierwsza fioletowa świeca nazywana jest świecą proroctwa lub świecą nadziei. Druga fioletowa świeca to Betlejem Świeca lub Świeca Przygotowania. Trzecia (różowa) świeca to Świeca Pasterza lub Świeca Radości. Czwarta świeca, fioletowa, nazywa się Świecą Anioła lub Świecą Miłości. A ostatnia (biała) świeca to Świeca Chrystusowa.

Drzewo Jessego

Liama ​​Norrisa / Getty Images

Drzewo Jessego to wyjątkowy zwyczaj drzewka adwentowego, którego korzenie sięgają średniowiecza Izajasz proroctwo o korzeń Jessego (Izajasza 11:10). Tradycja może być bardzo przydatna i zabawna w nauczaniu dzieci o Biblii w Boże Narodzenie.

Drzewo Jessego reprezentuje drzewo genealogiczne lub genealogia Jezusa Chrystusa . Można go użyć do opowiedzenia historia zbawienia , zaczynając od kreacja i trwa aż do przyjścia Mesjasza.

Alfa i Omega

Sztandar kościoła Alfa i Omega przed oknem Jezusa, naszego Pasterza.

Diane Kuhl / Getty Images

W niektórych tradycjach kościelnych litery alfabetu greckiego Alfa i Omega są symbolami Adwentu. To pochodzi z Objawienia 1:8: „Ja jestem Alfą i Omegą”, mówi Pan Bóg, „Który jest i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący”. ' ( NIV )