Kłanianie się jako praktyka buddyjska

Kręgle to starożytna praktyka stosowana od wieków przez buddystów jako sposób na kultywowanie uważności i wewnętrznego spokoju. Praktyka gry w kręgle jest prosta: tocząc piłkę po torze, można skupić się na chwili i być uważnym na teraźniejszość. Ta praktyka może pomóc oczyścić umysł i pielęgnować poczucie spokoju.

Korzyści płynące z gry w kręgle jako praktyki buddyjskiej

Gra w kręgle jako praktyka buddyjska ma wiele zalet, w tym:

• Poprawa skupienia i koncentracji
• Rozwijanie poczucia wewnętrznego spokoju
• Zwiększenie uważności
• Zmniejszenie stresu i niepokoju
• Poprawa samopoczucia fizycznego i psychicznego

Jak ćwiczyć kręgle jako buddysta

Aby praktykować kręgle jako buddysta, ważne jest skupienie się na chwili obecnej i uważność na cały proces. Zacznij od znalezienia spokojnego miejsca do gry w kręgle i poświęć kilka chwil na relaks i skupienie się na oddychaniu. Kiedy toczysz piłkę po torze, skup się na ruchu i wyczuciu piłki w dłoniach. Nie spiesz się i pamiętaj o chwili obecnej.

Kręgle jako praktyka buddyjska mogą być świetnym sposobem na kultywowanie uważności i wewnętrznego spokoju. Dzięki regularnej praktyce możesz poprawić skupienie i koncentrację, zmniejszyć stres i niepokój oraz poprawić swoje samopoczucie fizyczne i psychiczne.

Pokłony można znaleźć we wszystkich tradycjach buddyjskich. Są stojące łuki, zgięte w talii ze złączonymi dłońmi. Jest wiele rodzajów pełnych pokłonów, czasem dotykanie czołem podłogi, czasem rozciąganie całego ciała na podłodze.

Ten artykuł odpowie na dwa podstawowe pytania dotyczące kłaniania się jako praktyki buddyjskiej:DlaczegoIJak.

Dlaczego buddyści się kłaniają?

W kulturze zachodniej kłanianie się jest rozumiane jako akt poddania się władzy, a nawet poniżenia. Szczególnie tam, gdzie egalitaryzm jest wysoko ceniony, nikt się nie kłania, nawet głowom państw, bo uważa się go za poniżający. mieszkańców Zachodu, którzy mogą chcieć wziąć w nich udział rytuały buddyjskie a ceremonie często są niewygodne podczas kłaniania się.

W Azji kłanianie się ma wiele funkcji i znaczeń. Najczęściej jest to po prostu wyraz szacunku. Jest to również wyraz skromności, cnoty zapewne bardziej cenionej w kulturach azjatyckich niż na Zachodzie.

W niektórych częściach Azji, takich jak Japonia, ludzie kłaniają się zamiast uścisku dłoni. Łuk może oznaczaćWitam,do widzenia,Dziękuję, LubZapraszamy. Jeśli ktoś ci się kłania, w większości przypadków niegrzecznie jest nie kłaniać się. Ukłon może być bardzo egalitarny.

W religiach zachodnich kłanianie się ołtarzowi jest zwykle aktem czci lub błagania. Jednak generalnie nie dotyczy to buddyzmu.

W buddyzmie kłanianie się jest fizycznym wyrazem nauk Buddy. To porzucanie ego i tego, kim jesteśmy lgnięcie Do. Nie jest to jednak akt poniżenia samego siebie, lecz raczej uznanie, że ja-i-inni nie sąNaprawdędwie oddzielne rzeczy.

Kłaniając się wizerunkowi Buddy lub innej kultowej postaci, nie kłania się bogu. Figura może przedstawiać tzw nauki Lub oświecenie . Może reprezentować Natura Buddy to jest nasze pierwotne ja. W tym sensie, kiedy kłaniasz się postaci Buddy, kłaniasz się sobie.

Jest taki werset zen, który mówi: „Altana i to, przed czym się kłania, są z natury puste”. Ciała własne i ciała innych nie są dwoma. Kłaniam się wszystkim istotom, aby osiągnąć wyzwolenie. Aby zamanifestować niezrównany umysł i powrócić do bezgranicznej prawdy.

Jak kłaniają się buddyści?

„Jak” zależy od tego, gdzie jesteś. Różne szkoły buddyzmu mają różne formy. Jeśli odwiedzasz a dharma centrum lub świątyni po raz pierwszy, najlepiej uważnie obserwować, co robią wszyscy inni. Cokolwiek to jest, po prostu staraj się postępować zgodnie z formularzem. Nikt nie poczuje się urażony niezdarnością nowicjusza; wszyscy tam byliśmy.

W większości przypadków ukłony na stojąco są wykonywane przez zgięcie w talii, ale poza tym utrzymywanie prostych pleców i szyi. Złącz dłonie i pamiętaj, aby nie wystawiać kciuków, ale trzymać je równolegle do palców. Czasami kciuki są schowane, tak że gest dłoni przybiera kształt litery A lotos kwitnąć. Przez większość czasu twoje ręce będą znajdować się przed dolną częścią twarzy, ale nie zawsze tak jest.

Ponownie, jeśli nie jesteś pewien, obserwuj i kopiuj to, co robią inni wokół ciebie. „Prawidłowa” forma w jednej świątyni może być błędna w innej.

Zwykły „pełny” ukłon wymaga uklęknięcia i dotknięcia czołem podłogi. Nawet tutaj są różnice. Na przykład w niektórych tradycjach pokłon rozpoczyna się od dotknięcia czoła złożonymi dłońmi przed opuszczeniem się na podłogę, ale nie zawsze tak jest. Niektóre tradycje uczą łuczników, aby opadali „na czworaki”, kolana i ręce przed opuszczeniem głowy na podłogę, ale w innych tradycjach przyciskanie dłoni do podłogi jest złe.

W niektórych tradycjach, gdy twoje czoło dotknie podłogi, dłonie powinny być skierowane dłońmi do góry, blisko uszu i równolegle do podłogi. Podczas gdy czoło nadal dotyka podłogi, ręce są unoszone, a następnie opuszczane. Wizualizuj, jak trzymasz stopy Buddy w dłoniach i unosisz je nad głowę. W innych tradycjach, kiedy twoje czoło dotyka podłogi, twoje dłonie mogą być skierowane dłońmi w dół, ale blisko głowy, a nie rozłożone w żadną stronę.

W tradycji tybetańskiej powszechne jest rozciąganie całego ciała na podłodze. Po opuszczeniu się „na czworakach” łucznik rozkłada się płasko na podłodze, twarzą w dół, z rękami wyciągniętymi na wprost w kierunku łuku, dłońmi na zewnątrz.

Jeśli myślisz o wzięciu udziału w ceremoniach w lokalnej świątyni, ale nie jesteś pewien formy, proponuję zadzwonić z wyprzedzeniem, aby zobaczyć, czy ktoś może się z tobą spotkać, aby wyjaśnić formę i etykietę świątynną przed ceremonią. Niektóre świątynie i ośrodki Dharmy na Zachodzie organizują w tym celu regularne zajęcia dla początkujących.