Kto urodził się bez grzechu pierworodnego?

Koncepcja osoby narodzonej bez grzechu pierworodnego jest fascynująca i jest przedmiotem dyskusji od wieków. Według teologii chrześcijańskiej grzech pierworodny jest grzechem popełnionym przez Adama i Ewę w ogrodzie Eden i jest przekazywany wszystkim ich potomkom. Jednak niektórzy wierzą, że Jezus Chrystus urodził się bez grzechu pierworodnego i że jako jedyny mógł zadośćuczynić za grzechy ludzkości.

Teologia grzechu pierworodnego

Pojęcie grzechu pierworodnego jest ważną częścią teologii chrześcijańskiej. Uważa się, że kiedy Adam i Ewa nie posłuchali Boga, sprowadzili na świat grzech i odziedziczyli go wszyscy ich potomkowie. Oznacza to, że wszyscy ludzie rodzą się z grzeszną naturą i że muszą odpokutować i przyjąć Jezusa Chrystusa jako swojego Zbawiciela, aby dostąpić zbawienia.

Jezus Chrystus i grzech pierworodny

Przekonanie, że Jezus Chrystus urodził się bez grzechu pierworodnego, opiera się na przekonaniu, że był zarówno w pełni człowiekiem, jak iw pełni Bogiem. Uważa się, że jako syn Boży nie podlegał tym samym prawom grzechu i śmierci, które dotyczą wszystkich innych ludzi. Oznacza to, że urodził się bez grzechu pierworodnego i że mógł zadośćuczynić za grzechy ludzkości poprzez swoją śmierć na krzyżu.

Wniosek

Koncepcja osoby narodzonej bez grzechu pierworodnego jest fascynująca i jest przedmiotem dyskusji od wieków. Według teologii chrześcijańskiej Jezus Chrystus był jedynym, który urodził się bez grzechu pierworodnego i mógł zadośćuczynić za grzechy ludzkości przez swoją śmierć na krzyżu. To przekonanie jest ważną częścią teologii chrześcijańskiej i jest tematem dyskusji od wieków.

Adam i Ewa, reż nieposłuszeństwo Bożemu przykazaniu nie jeść owocu z Drzewa Poznania Dobra i Zła ( Rodzaju 2:16-17 ; Rodzaju 3:1-19 ), przyniósł grzech i śmierć na ten świat. rzymskokatolicki doktryna i tradycja utrzymują, że grzech Adama był przekazywany z pokolenia na pokolenie. Nie chodzi tylko o to, że otaczający nas świat został zepsuty przez grzech Adama w taki sposób, że wszyscy ci, którzy urodzili się w tym upadłym świecie, stwierdzili, że jest prawie niemożliwe, aby nie grzeszyć (co prawda uproszczona wersja wschodniochrześcijańskiego poglądu na Upadek Adama i Ewy); raczej nasza ludzka natura została zepsuta w taki sposób, że życie bez grzechu jest niemożliwe. To zepsucie naszej natury przekazywane z ojca na dziecko nazywamy grzechem pierworodnym.

Jak ktoś może urodzić się bez grzechu pierworodnego?

Jednak doktryna i tradycja rzymskokatolicka również utrzymują, że trzy osoby urodziły się bez grzechu pierworodnego. Ale jeśli grzech pierworodny jest fizycznie przekazywany z pokolenia na pokolenie, jak to możliwe? W każdym z trzech przypadków odpowiedź jest inna.

Jezus Chrystus: poczęty bez grzechu

Chrześcijanie w to wierzą Jezus Chrystus urodził się bez grzechu pierworodnego, ponieważ został poczęty bez grzechu pierworodnego. Syn Najświętszej Maryi Panny, Jezus Chrystus jest także Synem Bożym. W tradycji rzymskokatolickiej grzech pierworodny jest, jak wspomniano powyżej, przekazywany z ojca na dziecko; transmisja następuje poprzez akt seksualny. Ponieważ Ojcem Chrystusa jest sam Bóg, nie było grzechu pierworodnego do przekazania. Poczęty przez Duch Święty dzięki chętnej współpracy Maryi w zwiastowanie , Chrystus nie podlegał grzechowi Adama ani jego skutkom.

Najświętsza Maryja Panna: Poczęta bez grzechu

Tak naucza Kościół KatolickiNajświętszej Maryi Pannyurodziła się bez grzechu pierworodnego, ponieważ ona również została poczęta bez grzechu pierworodnego. Jej zachowanie od grzechu pierworodnego nazywamy nią Niepokalane Poczęcie .

Maryja jednak została zachowana od grzechu pierworodnego w inny sposób niż Chrystus. Podczas gdy Chrystus jest Synem Bożym, ojciec Marii, święty Joachim, był człowiekiem i jako że wszyscy ludzie pochodzą od Adama, podlegał on grzechowi pierworodnemu. W normalnych okolicznościach Joachim przekazałby ten grzech Marii poprzez jej poczęcie w łonie Święta Anna .

Bóg miał jednak inne plany. Święta Maryja, jak powiedział papież Pius IX, została zachowana od grzechu pierworodnego „od pierwszego poczęcia, dzięki szczególnej łasce i przywilejowi udzielonemu przez Boga Wszechmogącego”. (Patrz Konstytucja Apostolska Niewysłowiony Bóg , w którym Pius IX nieomylnie głosi doktrynę o Niepokalanym Poczęciu Maryi.) Ta „szczególna łaska i przywilej” została udzielona Maryi z powodu uprzedniej wiedzy Boga, że ​​przy Zwiastowaniu zgodzi się być matką Jego Syna. Maria miała wolną wolę; mogła powiedzieć „nie”, ale Bóg wiedział, że tego nie zrobi. I tak, „ze względu na zasługi Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego”, Bóg uchronił Marię od zmazy grzechu pierworodnego, w jakiej znajdowała się ludzkość od Upadku Adama i Ewy.

Należy zauważyć, że zachowanie Marii od grzechu pierworodnego nie było konieczne; Bóg uczynił to z wielkiej miłości do niej i przez zasługi odkupieńczego działania Chrystusa. Tak więc powszechne protestanckie zastrzeżenie, że Niepokalane Poczęcie Marii z konieczności wymagałoby niepokalanego poczęcia jej rodziców i ich rodziców aż do Adama, opiera się na niezrozumieniu, dlaczego Bóg uchronił Marię od grzechu pierworodnego i w jaki sposób grzech pierworodny jest przekazywany . Aby Chrystus narodził się bez grzechu pierworodnego, Maryja nie musiała narodzić się bez grzechu pierworodnego. Ponieważ grzech pierworodny jest przekazywany z ojca na dziecko, Chrystus zostałby poczęty bez grzechu pierworodnego, nawet gdyby Maryja urodziła się z grzechem pierworodnym.

Boże zachowanie Maryi od grzechu pierworodnego było czystym aktem miłości. Maryja została odkupiona przez Chrystusa; ale jej odkupienie zostało dokonane przez Boga w momencie jej poczęcia, w oczekiwaniu na odkupienie człowieka, którego dokona Chrystus przez swoją śmierć na krzyżu.

Jan Chrzciciel: Urodzony bez grzechu pierworodnego

Wielu dzisiejszych katolików jest zaskoczonych, gdy dowiadują się, że według tradycji katolickiej trzecia osoba urodziła się bez grzechu pierworodnego. Istnieje jednak różnica między narodzinami św. Jana Chrzciciela bez grzechu pierworodnego a narodzeniem Chrystusa i Maryi: w przeciwieństwie do Jezusa i Najświętszej Maryi Panny, Jan Chrzciciel został poczęty z grzechem pierworodnym, ale urodził się bez niego. Jak to możliwe?

ojciec Johna, Zachary (lub Zachariasz), podobnie jak ojciec Marii, Joachim, podlegał grzechowi pierworodnemu. Ale Bóg nie uchronił Jana Chrzciciela od zmazy grzechu pierworodnego w chwili jego poczęcia. Tak więc Jan, podobnie jak my wszyscy, potomkowie Adama, podlegał grzechowi pierworodnemu. Ale wtedy nastąpiło cudowne wydarzenie. Maryja, która została poinformowana przez anioła Gabriela podczas Zwiastowania, że ​​jej kuzynka Elżbieta, matka Jana Chrzciciela, jest w ciąży w podeszłym wieku ( Łukasza 1:36-37 ), poszła pomóc swojej kuzynce ( Łukasza 1:39-40 ).

The Wizytacja , jak nazywa się ten akt miłosierdzia, znajduje się w Łukasza 1:39-56 . Jest to wzruszająca scena miłości dwóch kuzynów do siebie, ale też wiele mówi o duchowym stanie Maryi i Jana Chrzciciela. Anioł Gabriel ogłosił Maryję „błogosławioną między niewiastami” podczas Zwiastowania ( Łukasza 1:28 ), a Elżbieta, napełniona Duchem Świętym, powtarza jego pozdrowienie i wzmacnia je: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona” ( Łukasza 1:42 ).

Podczas gdy kuzyni pozdrawiają się, „dziecko [Jan Chrzciciel] podskoczyło w jej [Elżbiecie] łonie” ( Łukasza 1:41 ). Ten „skok” był tradycyjnie postrzegany jako uznanie obecności Chrystusa przez Jana; w łonie swojej matki Elżbiety, która była napełniona Duchem Świętym, Jan również został napełniony Duchem, a jego „skok” reprezentuje rodzaj Chrzest . Jak zauważa Encyklopedia Katolicka we wpisie pt Święty Jan Chrzciciel :

W szóstym miesiącu miało miejsce Zwiastowanie i ponieważ Maryja usłyszała od anioła o poczęciu kuzynki, „spiesznie” poszła jej pogratulować. „I stało się, że gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, dzieciątko” – napełnione, podobnie jak matka, Duchem Świętym – „podskoczyło z radości w jej łonie”, jakby na znak rozpoznania obecności swego Pana. Wtedy spełniła się prorocza wypowiedź anioła, że ​​dziecko „już w łonie matki będzie napełnione Duchem Świętym”. Ponieważ obecność jakiegokolwiek grzechu jest nie do pogodzenia z zamieszkaniem Ducha Świętego w duszy, wynika z tego, że w tym momencie Jan został oczyszczony ze zmazy grzechu pierworodnego.

Tak więc Jan, w przeciwieństwie do Chrystusa i Marii, został poczęty z grzechem pierworodnym; ale na trzy miesiące przed swoimi narodzinami został oczyszczony z grzechu pierworodnego i napełniony Duchem Świętym, a zatem urodził się bez grzechu pierworodnego. Innymi słowy, Jan Chrzciciel był w chwili swoich narodzin w tym samym stanie grzechu pierworodnego, w jakim znajduje się dziecko po chrzcie.

Narodziny bez grzechu pierworodnegoPrzeciwPoczęcie bez grzechu

Jak widzieliśmy, okoliczności, w których każda z trzech osób — Jezus Chrystus, Najświętsza Maryja Panna i św. Jan Chrzciciel — narodziły się bez grzechu pierworodnego, były różne; ale skutki też są inne, przynajmniej dla Jana Chrzciciela. Chrystus i Maryja, którzy nigdy nie podlegali grzechowi pierworodnemu, nigdy nie byli narażeni na niszczące skutki grzechu pierworodnego, które pozostają po przebaczeniu grzechu pierworodnego. Skutki te obejmują osłabienie naszej woli, zmętnienie naszego intelektu i pożądliwość — tendencję do zaspokajania naszych pragnień zamiast podporządkowywania ich właściwemu działaniu naszego rozumu. Te skutki są powodem, dla którego wciąż padamy ofiarą grzechu, nawet po naszym chrzcie, a brak tych skutków jest powodem, dla którego Chrystus i Maryja mogli pozostać wolni od grzechu przez całe życie.

Jan Chrzciciel natomiast podlegał grzechowi pierworodnemu, mimo że został z niego oczyszczony przed swoimi narodzinami. To oczyszczenie postawiło go w takiej samej sytuacji, w jakiej znajdujemy się po naszym chrzcie: uwolnionym od grzechu pierworodnego, ale nadal podlegającym jego skutkom. Tak więc doktryna katolicka nie utrzymuje, że Jan Chrzciciel pozostał wolny od grzechu przez całe swoje życie; w rzeczywistości prawdopodobieństwo, że to zrobił, jest dość odległe. Pomimo szczególnych okoliczności jego oczyszczenia z grzechu pierworodnego, Jan Chrzciciel pozostawał, tak jak my, w cieniu grzechu i śmierci, jakie grzech pierworodny rzuca na człowieka.