Zrozumienie katolickiej wersji Dziesięciu Przykazań

The Dziesięć Przykazań to zbiór zasad religijnych i moralnych, które można znaleźć w Biblii. W wierze katolickiej Dziesięć Przykazań jest fundamentalną częścią wiary i jest postrzegane jako przewodnik do życia moralnego.

Dziesięć Przykazań

Dziesięć Przykazań jest podzielonych na dwie części: pierwsze cztery przykazania dotyczą naszej relacji z Bogiem, a pozostałe sześć przykazań dotyczy naszej relacji z bliźnimi.

• Ja jestem Pan, twój Bóg: nie będziesz miał cudzych bogów przede mną.
• Nie będziesz brał imienia Pana, Boga twego, nadaremno.
• Pamiętaj, aby święcić Dzień Pański.
• Czcij ojca swego i matkę swoją.
• Nie będziesz zabijał.
• Nie będziesz cudzołożył.
• Nie będziesz kraść.
• Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
• Nie pożądaj żony bliźniego swego.
• Nie będziesz pożądał dóbr bliźniego twego.

Znaczenie Dziesięciu Przykazań

Dziesięć Przykazań jest ważną częścią wiary katolickiej i jest postrzegane jako przewodnik do życia moralnego. Dostarczają wskazówek, jak prowadzić życie, które podoba się Bogu i jak traktować innych z szacunkiem i życzliwością. Przestrzegając Dziesięciu Przykazań, katolicy wierzą, że mogą prowadzić życie, które podoba się Bogu i które przybliży ich do Niego.

Podsumowując, Dziesięć Przykazań jest ważną częścią wiary katolickiej i dostarcza wskazówek, jak prowadzić moralne życie. Przestrzegając Dziesięciu Przykazań, katolicy mogą prowadzić życie, które podoba się Bogu i które przybliży ich do Niego.

Dziesięć Przykazań jest podsumowaniem prawa moralnego, nadanego przez samego Boga Mojżesz na górze Synaj. Pięćdziesiąt dni po tym, jak Izraelici wyszli z niewoli egipskiej i rozpoczęli exodus do Ziemi Obiecanej, Bóg wezwał Mojżesza na szczyt góry Synaj, gdzie obozowali Izraelici. Tam, pośród chmury, z której wydobyły się grzmoty i błyskawice, które Izraelici widzieli u podnóża góry, Bóg pouczył Mojżesza o prawie moralnym i objawił Dziesięć Przykazań, zwanych też Dekalogiem.

Chociaż tekst Dziesięciu Przykazań jest częścią objawienia judeochrześcijańskiego, lekcje moralne zawarte w Dziesięciu Przykazaniach są uniwersalne i możliwe do odkrycia rozumem. Z tego powodu Dziesięcioro Przykazań zostało uznane przez kultury nieżydowskie i niechrześcijańskie za reprezentujące podstawowe zasady życia moralnego – na przykład uznanie, że takie rzeczy jak morderstwo, kradzież i cudzołóstwo są złe i że szacunek dla potrzebni są rodzice i inni sprawujący władzę. Kiedy ktoś łamie Dziesięć Przykazań, cierpi na tym całe społeczeństwo.

Istnieją dwie wersje Dziesięciu Przykazań. Chociaż obie podążają za tekstem znajdującym się w Księdze Wyjścia 20:1-17, dzielą tekst w inny sposób ze względu na numerację. Poniższa wersja jest wersją używaną przez katolików, Prawosławny , I luteranie ; druga wersja jest używana przez chrześcijan w kalwiński I anabaptysta denominacje. W wersji niekatolickiej podany tu tekst Pierwszego Przykazania jest podzielony na dwie części; pierwsze dwa zdania nazywane są pierwszym przykazaniem, a drugie dwa zdania nazywane są drugim przykazaniem. Pozostałe przykazania zostały odpowiednio ponumerowane, a podane tutaj dziewiąte i dziesiąte przykazanie są połączone, tworząc dziesiąte przykazanie wersji niekatolickiej.

01 z 10

Pierwsze przykazanie

Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał obcych bogów przede mną. Nie czyń sobie rzeźby ani podobizny tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią. Nie będziesz ich wielbił ani im służył.

Pierwsze przykazanie przypomina nam, że jest tylko jeden Bóg i tylko Jemu należy się cześć i cześć. „Dziwni bogowie” odnoszą się po pierwsze do bożków, które są fałszywymi bogami; na przykład Izraelici stworzyli bożka w postaci złotego cielca („rzeczy rzeźbionej”), którego czcili jako boga, czekając na powrót Mojżesza z góry Synaj z dziesięcioma przykazaniami.

Ale „dziwni bogowie” mają również szersze znaczenie. Oddajemy cześć obcym bogom, kiedy stawiamy cokolwiek w naszym życiu przed Bogiem, niezależnie od tego, czy jest to osoba, pieniądze, rozrywka, czy osobisty honor i chwała. Wszystkie dobre rzeczy pochodzą od Boga; jeśli jednak zaczynamy kochać lub pragnąć tych rzeczy samych w sobie, a nie dlatego, że są to dary od Boga, które mogą pomóc nam doprowadzić nas do Boga, stawiamy je ponad Bogiem.

02 z 10

Drugie przykazanie

Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno.

Istnieją dwa główne sposoby, w jakie możemy wymawiać imię Pana na próżno: po pierwsze, używając go w przekleństwie lub w sposób lekceważący, jak w żartach; a po drugie, używając go w przysiędze lub obietnicy, której nie zamierzamy dotrzymać. W obu przypadkach nie okazujemy Bogu czci i czci, na jakie zasługuje.

03 z 10

Trzecie przykazanie

Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.

W Starym Prawie dzień sabatu był siódmym dniem tygodnia, dniem, w którym Bóg odpoczywał po stworzeniu świata i wszystkiego na nim. Dla chrześcijan pod Nowym Prawem, niedziela — dzień, w którym Jezus Chrystus powstał z martwych i Zesłanie Ducha Świętego na Najświętszą Maryję Pannę i Apostołów o godz Zielone Świątki — to nowy dzień odpoczynku.

Świętujemy niedzielę, poświęcając ją na oddawanie czci Bogu i unikając wszelkiej niepotrzebnej pracy. To samo robimy na Święta Nakazane , które mają w Kościele katolickim taki sam status jak niedziele.

04 z 10

Czwarte przykazanie

Czcij ojca swego i matkę swoją.

Czcimy naszego ojca i naszą matkę, traktując ich z należnym im szacunkiem i miłością. Powinniśmy być im posłuszni we wszystkim, o ile to, co nam każą, jest moralne. Mamy obowiązek opiekować się nimi w późniejszych latach, tak jak oni opiekowali się nami, gdy byliśmy młodsi.

Czwarte przykazanie rozciąga się nie tylko na naszych rodziców, ale także na wszystkich tych, którzy sprawują nad nami prawną władzę — na przykład nauczycieli, pastorów, urzędników państwowych i pracodawców. Chociaż możemy nie kochać ich w taki sam sposób, w jaki kochamy naszych rodziców, nadal musimy ich czcić i szanować.

05 z 10

Piąte przykazanie

Nie powinieneś zabijać.

Piąte przykazanie zabrania wszelkiego bezprawnego zabijania istot ludzkich. Zabijanie jest zgodne z prawem w pewnych okolicznościach, takich jak samoobrona, ściganie Tylko wojna oraz stosowanie kary śmierci przez legalną władzę w odpowiedzi na bardzo poważne przestępstwo. Morderstwo – odebranie życia niewinnemu człowiekowi – nigdy nie jest zgodne z prawem, podobnie jak samobójstwo, odebranie sobie życia.

Podobnie jak Czwarte Przykazanie, zasięg Piątego Przykazania jest szerszy, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Zabrania się umyślnego wyrządzania innym krzywdy na ciele lub na duszy, nawet jeśli taka krzywda nie prowadzi do śmierci fizycznej lub zniszczenia życia duszy przez doprowadzenie jej do grzechu śmiertelnego. Hodowla gniewu lub nienawiści wobec innych jest również naruszeniem Piątego Przykazania.

06 z 10

Szóste przykazanie

Nie będziesz cudzołożył.

Podobnie jak w przypadku czwartego i piątego przykazania, szóste przykazanie wykracza poza ścisłe znaczenie tego słowacudzołóstwo. Chociaż to przykazanie zabrania stosunków seksualnych z cudzą żoną lub mężem (lub z inną kobietą lub mężczyzną, jeśli jesteś żonaty), wymaga również od nas unikania wszelkiej nieczystości i nieskromności, zarówno fizycznej, jak i duchowej.

Lub, patrząc na to z przeciwnej strony, przykazanie to wymaga od nas czystości — to znaczy powstrzymywania wszelkich seksualnych lub nieskromnych pragnień, które nie mieszczą się w ich właściwym miejscu w małżeństwie. Obejmuje to czytanie lub oglądanie nieskromnych materiałów, takich jak pornografia, lub angażowanie się w samotne czynności seksualne, takie jakmasturbacja.

07 z 10

Siódme przykazanie

Nie kradnij.

Kradzież przybiera różne formy, w tym wiele rzeczy, których normalnie nie uważamy za kradzież. Siódme przykazanie, mówiąc ogólnie, wymaga od nas sprawiedliwego postępowania w stosunku do innych. A sprawiedliwość oznacza oddanie każdemu tego, co mu się należy.

Na przykład, jeśli coś pożyczymy, musimy to zwrócić, a jeśli zatrudnimy kogoś do wykonania pracy, a on ją wykona, musimy mu zapłacić tyle, ile mu obiecaliśmy. Jeśli ktoś oferuje nam sprzedaż wartościowego przedmiotu za bardzo niską cenę, musimy upewnić się, że wie, że przedmiot jest wartościowy; a jeśli tak, musimy rozważyć, czy przedmiot nie może naprawdę należeć do niej do sprzedaży. Nawet tak pozornie nieszkodliwe działania, jak oszukiwanie w grach, są formą kradzieży, ponieważ bierzemy coś — zwycięstwo, bez względu na to, jak głupie lub nieistotne może się to wydawać — od kogoś innego.

08 z 10

Ósme przykazanie

Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.

Ósme przykazanie następuje po siódmym nie tylko pod względem liczby, ale i logiki. „Znosić fałszywe świadectwo” to znaczy kłamstwo , a kiedy kłamiemy na temat kogoś, szkodzimy jego honorowi i reputacji. To jest w pewnym sensie kradzież, zabranie czegoś osobie, o której kłamiemy – jej dobrego imienia. Takie kłamstwo jest znane jako oszczerstwo .

Ale implikacje ósmego przykazania idą jeszcze dalej. Kiedy myślimy źle o kimś bez konkretnego powodu, wydajemy pochopne osądy. Nie dajemy tej osobie tego, co jej się należy — mianowicie korzyści wynikającej z wątpliwości. Kiedy angażujemy się w plotkowanie lub obmawianie, nie dajemy osobie, o której mówimy, szansy na obronę. Nawet jeśli to, co o niej mówimy, jest prawdą, możemy się w to angażować obmowa — to znaczy opowiadanie o grzechach innej osoby komuś, kto nie ma prawa znać tych grzechów.

09 z 10

Dziewiąte przykazanie

Nie pożądaj żony bliźniego swego

Wyjaśnienie dziewiątego przykazania

Były prezydent Jimmy Carter powiedział kiedyś, że „pożądał w [swoim] sercu”, przywołując słowa Jezusa z Ew. Mateusza 5:28: „każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu”. Pożądanie męża lub żony innej osoby oznacza utrzymywanie nieczystych myśli o tym mężczyźnie lub kobiecie. Nawet jeśli ktoś nie działa zgodnie z takimi myślami, ale po prostu rozważa je dla własnej przyjemności, jest to pogwałceniem dziewiątego przykazania. Jeśli takie myśli przychodzą do ciebie mimowolnie i próbujesz wyrzucić je ze swojego umysłu, to jednak nie jest to grzech.

Dziewiąte przykazanie można postrzegać jako przedłużenie szóstego. Podczas gdy szóste przykazanie kładzie nacisk na aktywność fizyczną, dziewiąte przykazanie kładzie nacisk na pragnienie duchowe.

10 z 10

Dziesiąte przykazanie

Nie pożądaj dóbr bliźniego twego.

Tak jak dziewiąte przykazanie rozszerza się na szóste, tak dziesiąte przykazanie jest przedłużeniem zakazu kradzieży zawartego w siódmym przykazaniu. Pożądanie cudzej własności oznacza pragnienie jej odebrania bez uzasadnionej przyczyny. Może to również przybrać formę zazdrości, przekonania siebie, że inna osoba nie zasługuje na to, co ma, zwłaszcza jeśli nie masz pożądanego przedmiotu.

Mówiąc szerzej, Dziesiąte Przykazanie oznacza, że ​​powinniśmy cieszyć się z tego, co mamy i cieszyć się szczęściem innych, którzy mają własne dobra.