Czym są Ścieżki Lewej i Prawej Ręki?

The Ścieżka leworęczna I Ścieżka praworęczna to dwie odrębne ścieżki duchowe, które istnieją od wieków. Obie ścieżki mają swoje własne filozofie i praktyki, a zwolennicy każdej ścieżki często mają odmienne poglądy na naturę rzeczywistości i duchową podróż.

The Ścieżka leworęczna często kojarzy się z indywidualizmem, usamodzielnieniem i dążeniem do wiedzy. Koncentruje się na duchowej podróży jednostki i rozwoju jej własnej mocy i zdolności. Ta ścieżka jest często postrzegana jako bardziej „ciemna” lub „zła” z natury, ponieważ obejmuje manipulację energiami i siłami, które zazwyczaj nie są akceptowane przez główny nurt społeczeństwa.

The Ścieżka praworęczna jest często kojarzona z tradycyjnymi wierzeniami i praktykami religijnymi. Koncentruje się na relacji jednostki z siłą wyższą i rozwijaniu duchowego połączenia z boskością. Ta ścieżka jest często postrzegana jako bardziej „lekka” lub „dobra” z natury, ponieważ obejmuje akceptację siły wyższej i dążenie do duchowego oświecenia.

Obie ścieżki mają swoje zalety i to do jednostki należy decyzja, która ścieżka jest dla nich odpowiednia. Ostatecznie ważne jest, aby pamiętać, że obie ścieżki mogą prowadzić do duchowego wzrostu i oświecenia, i ważne jest, aby szanować wierzenia i praktyki tych, którzy podążają którąkolwiek ze ścieżek.

Ścieżki okultystyczne i religijne są czasami podzielone na dwie kategorie: ścieżkę lewej ręki i ścieżkę prawej ręki. Chociaż istnieje wiele religii i praktyk duchowych na każdej ścieżce i różnią się one znacznie, mają kilka wspólnych cech. Terminy te nie są jednak pozbawione kontrowersji i uprzedzeń.

Czym jest Ścieżka Lewej Ręki?

Uważa się, że ścieżka lewej ręki dotyczy wzniesienia i centralizacji jaźni, a także odrzucenia autorytet religijny I tabu społeczne .

Ścieżka lewej ręki koncentruje się na sile i woli praktykującego. Bagatelizuje potrzebę wstawiennictwa jakiejkolwiek wysokiej siły, chociaż niektórzy mogą wierzyć, że istnieje wyższa siła.

Satanizm (oba LaVeyana I Teistyczny ) i lucyferianizm są uważane za ścieżki lewostronne. Zwolennicy Thelema nie zgadzają się, czy jest to ścieżka lewo- czy prawostronna.

Czym jest Ścieżka Prawej Ręki?

Ścieżka prawostronna, mówiąc słowami wyznawcy ścieżki leworęcznej Wściekły Crabtree , „skoncentruj się na symbolach dobra, słońca, mentalności stada i poddania się bogom (bogom) i autorytetom religijnym”.

Ujmując to nieco bardziej dyplomatycznie, prawą ścieżkę można traktować jako drogę dogmatu, rytuału i wiary we wspólnotę i strukturę formalną, jak również w siłę wyższą. Chociaż każdy z nich można również znaleźć w religiach ścieżki lewej ręki, mniej skupia się na oddawaniu się sobie na ścieżce prawej ręki.

Zdecydowana większość religii jest uważana za część ścieżki prawej ręki, od chrześcijaństwo Do Wicca .

Ograniczenia i stronniczość użytkowania

Jednym z bardzo dużych ograniczeń tej terminologii jest to, że jest ona używana przede wszystkim przez wyznawców ścieżki lewej ręki. Sataniści powszechnie opisują swoją ścieżkę jako lewą rękę. Jednak chrześcijanie, żydzi, wiccanie, druidzi i im podobni nie identyfikują się jako osoby ze ścieżki prawej ręki.

W związku z tym definicje ścieżki prawej ręki są zwykle formułowane w dość obraźliwych terminach, jak wykazał Crabtree. Ponadto wiele osób określanych jako podążające prawą ścieżką nie zgadzałoby się w różnym stopniu z powszechnie podawanymi definicjami.

I odwrotnie, ci ludzie, którzy identyfikują się jako wyznawcy ścieżki prawej ręki, ogólnie opisują ścieżkę lewej ręki jako ścieżkę zła, złośliwości i niebezpieczeństwa. W tym użyciu terminy stają się z grubsza synonimami biała magia i czarna magia , dwa inne wysoce stronnicze terminy.

Pochodzenie warunków

Terminy ścieżka lewostronna i prawostronna zachodni okultyzm jest powszechnie przypisywana Teozofia założycielka Helena Blavatsky, która zapożyczyła terminy z praktyk wschodnich.

Zachód ma długą historię kojarzenia „prawicy” z dobrem i poprawnością, a „lewicy” z niższością. Najbardziej zaufany doradca człowieka jest często nazywany jego prawą ręką. Do niedawna leworęczne dzieci były często zmuszane do nauki robienia rzeczy prawą ręką, ponieważ leworęczność była uważana za błąd rozwojowy.

W heraldyce lewa strona tarczy jest znana jako strona złowroga, co jest oparte na łacińskim słowie oznaczającym „lewo”. To później zaczęto kojarzyć ze złem i złośliwością. Na stronie złowrogiej widnieje również herb ze strony matki nosiciela. Wzmacnia to drugorzędne znaczenie kobiet w porównaniu z mężczyznami.