Pościg zaręczynowy to stara tradycja stworzona na nowo

Handfasting to starożytna tradycja, która istnieje od wieków, ale ostatnio zyskała na popularności. Jest to piękna i znacząca ceremonia celebrująca związek dwojga zakochanych osób. Ceremonia obejmuje wymianę przysięgi małżeńskiej i zawiązanie wokół dłoni wstążki lub sznurka, symbolizujących ich wzajemne oddanie.

Ważna i symboliczna ceremonia

Zaręczyny to znacząca i symboliczna ceremonia, która celebruje miłość i zaangażowanie między dwojgiem ludzi. To piękny sposób, aby wyrazić wzajemną miłość i oddanie oraz uczynić swój związek oficjalnym. Ceremonia jest zwykle prowadzona przez księdza lub innego urzędnika i obejmuje parę składającą śluby i zawiązującą wstążkę lub sznurek wokół dłoni. Jest to symbol wzajemnego zaangażowania pary i potężny sposób na pokazanie swojej miłości i zaangażowania.

Wyjątkowy i specjalny sposób na świętowanie swojej miłości

Zaręczyny to wyjątkowy i wyjątkowy sposób na świętowanie wzajemnej miłości i oddania. To piękna i wzruszająca uroczystość, która pozostanie w pamięci na długie lata. To doskonały sposób na oficjalne zatwierdzenie związku i okazanie wzajemnej miłości i zaangażowania.

Ponadczasowa tradycja

Handfasting to stara tradycja, która istnieje od wieków, ale ostatnio zyskała na popularności. Jest to ponadczasowa tradycja, idealna dla par, które chcą, aby ich związek był oficjalny w znaczący i symboliczny sposób.

Zaręczyny to stara tradycja, która została odnowiona. Jest to piękna i znacząca ceremonia, która celebruje miłość i zaangażowanie między dwojgiem ludzi. To doskonały sposób na oficjalne zatwierdzenie związku i okazanie wzajemnej miłości i zaangażowania. To ponadczasowa tradycja, która na pewno pozostanie w pamięci na długie lata.

Wiele pogańskich par decyduje się na rytuał zaręczyn zamiast tradycyjnej ceremonii ślubnej. W niektórych przypadkach może to być po prostu ceremonialne, na przykład para wyznająca sobie wzajemną miłość bez korzystania z licencji państwowej. W przypadku innych par może być powiązany z państwowym aktem małżeństwa wydanym przez prawnie upoważnioną stronę, taką jak duchowny lub sędzia pokoju. Tak czy inaczej, głodówka staje się coraz bardziej popularna. Pary pogańskie i wiccańskie dostrzegają, że rzeczywiście istnieje alternatywa dla niechrześcijan, którzy chcą czegoś więcej niż ślubu w sądzie.

Pochodzenie ceremonii zaręczyn

W minionych stuleciach głodówka była popularnym zwyczajem na Wyspach Brytyjskich. Na obszarach wiejskich musiały minąć tygodnie, a nawet miesiące, zanim duchowny zatrzymał się we wsi, więc pary nauczyły się robić ustępstwa. Zaręczyny były odpowiednikiem dzisiejszego konkubinatu — mężczyzna i kobieta po prostu uścisnęli sobie ręce i ogłosili, że są małżeństwem. Na ogół odbywało się to w obecności świadka lub świadków. W Szkocji małżeństwa były uważane za urząd kościoła do 1560 r., kiedy to małżeństwo stało się tzwsprawa cywilnazamiast a sakrament kościoła . Od tego czasu małżeństwa dzieliły się na „regularne” i „nieregularne”.

Regularne zaślubiny odbywały się, gdy odczytywano zapowiedzi, po czym duchowny pełnił obowiązki ceremonialne. Nieprawidłowe małżeństwo mogło zostać zawarte na jeden z trzech sposobów: publiczne oświadczenie pary, że są mężem i żoną, a następnie skonsumowanie związku; Za obopólną zgodą; lub po prostu mieszkając razem i będąc uznawanymi za męża i żonę. Dopóki wszyscy byli powyżej wieku przyzwolenia (12 lat dla narzeczonych, 14 lat dla stajennych) i nie byli zbyt blisko spokrewnieni, małżeństwa nieregularne były ogólnie uważane za ważne jak zwykłe małżeństwo.

Z reguły szlachta i ziemianie zawierali związki małżeńskie w sposób „zwykły”, więc później nie mogło być wątpliwości, czy małżeństwo została prawnie uznana, czy też nie. W sprawach dotyczących dziedziczenia może to stanowić duży problem. Za domenę warstw niższych i chłopów uważano zaręczyny lub nielegalne małżeństwa. Mniej więcej w połowie XVIII wieku nielegalne małżeństwa zostały w Anglii zdelegalizowane. Ponieważ Szkocja podtrzymała tradycję, nierzadko zdarzało się, że zakochana brytyjska para uciekała przez granicę. Gretna Green stała się sławna, ponieważ było to pierwsze miasto w Szkocji, które spotykali uciekający kochankowie po opuszczeniu Anglii. Tamtejsza Stara Kuźnia stała się miejscem wielu „wesel pod kowadłem” wykonywanych przez wiejskiego kowala.

Stara koncepcja, nowe pomysły

Słowo „zaręczyny” przez wiele lat było zapomniane. W latach pięćdziesiątych, kiedy prawa czarownic zostały uchylone w Anglii różne okultyzmy i czarownice, m.in Geralda Gardnera i Doreen Valiente, szukali niechrześcijańskiego określenia dla swoich ceremonii ślubnych. Zdecydowali się na „poszczenie za ręce” i koncepcja ta została wskrzeszona w ruchu neopogańskim. Zazwyczaj pogańskie zaręczyny miały być tajemną ceremonią, odbywającą się tylko przed twoim sabatem lub grupą naukową. Jednak w miarę jak Wicca i pogaństwo stają się coraz bardziej popularne, coraz więcej par znajduje sposoby na włączenie pogańskiej i wiccańskiej duchowości do ceremonii zaślubin.

Właściwy termin „zaręczyny” wywodzi się z tradycji panny młodej i pana młodego, którzy krzyżują ręce i łączą ręce. Zasadniczo tworzą symbol nieskończoności (ósemkę) swoimi rękami. W ceremoniach neopogańskich duchowny wykonujący ceremonię podczas rytuału łączy ręce pary za pomocą sznurka lub wstążki. W niektórych tradycjach sznur pozostaje na miejscu, dopóki para nie skonsumuje małżeństwa. Podczas gdy niektórzy ludzie mogą wybrać, aby ich zaręczyny były trwałą więzią, inni mogą oświadczyć, że jest to ważne przez „a”. rok i dzień . W tym momencie ponownie ocenią związek i zdecydują, czy go kontynuować, czy nie.

Kto może być zaręczony?

Jedną z korzyści płynących z ceremonii zaręczyn jest to, że nie jest to to samo, co legalny ślub. Oznacza to, że ludzie w nietradycyjnych związkach mają więcej opcji. Pościć za rękę może każdy, w tym m.inpary tej samej płci, rodziny poliamoryczne , pary transpłciowe i tak dalej.

Uśpiona przez tak długi czas idea ceremonii zaręczyn cieszy się ogromnym wzrostem popularności w epoce nowożytnej. Jeśli masz szczęście znaleźć kogoś, kogo kochasz na tyle, by spędzić z nim całe życie, możesz rozważyć zaręczyny zamiast tradycyjnej ceremonii ślubnej.