Bhagavad-gita - wstęp i streszczenia rozdziałów

Bhagavad-gita to starożytne indyjskie pismo święte, które od wieków jest czczone przez miliony ludzi. Jest częścią eposu Mahabharata i jest jednym z najważniejszych duchowych tekstów w hinduizmie. Bhagavad-gita jest rozmową między Panem Kryszną a Ardżuną i jest wypełniona duchową mądrością i naukami. Jest przewodnikiem po życiu zgodnie z Dharmą, czyli prawością, i dla wielu jest źródłem inspiracji.

Przegląd Bhagawadgity

Bhagavad-gita jest podzielona na 18 rozdziałów, z których każdy zawiera określony temat. Rozdziały podzielone są na trzy części, z których każda skupia się na innym aspekcie Dharmy. Pierwsza część skupia się na Karma Jodze, czyli ścieżce działania. Druga część koncentruje się na Bhakti Jodze, czyli ścieżce oddania. Trzecia część koncentruje się na Jnana Jodze, czyli ścieżce wiedzy.

Podsumowania rozdziałów

Pierwszy rozdział Bhagavad-Gity zaczyna się od Ardżuny, który czuje się przytłoczony i przygnębiony na myśl o konieczności stoczenia wojny z własną rodziną. Następnie Pan Kryszna zaczyna uczyć Ardżunę o Dharmie i o tym, jak żyć w prawości.

W tym rozdziale Pan Kryszna wyjaśnia naturę Najwyższej Istoty i znaczenie przestrzegania Dharmy. Wyjaśnia również różne ścieżki do wyzwolenia i jak osiągnąć mokszę, czyli wolność od cyklu narodzin i śmierci.

Pan Kryszna wyjaśnia znaczenie wykonywania swoich obowiązków bez przywiązania do rezultatów. Wyjaśnia również koncepcję Karma Jogi i jak żyć zgodnie z Dharmą.

Wniosek

Bhagavad-gita jest starożytnym pismem, które od wieków jest czczone przez miliony ludzi. Jest źródłem duchowej mądrości i nauk oraz przewodnikiem po życiu zgodnym z Dharmą. Bhagavad-gita jest podzielona na 18 rozdziałów, z których każdy zawiera określony temat. Jest to niezbędny tekst dla każdego, kto szuka duchowego przewodnictwa i oświecenia.

BhagawadgitaLubNiebiańska piosenka

Przetłumaczone z oryginalnego sanskrytu przez Sir Edwina Arnolda

Uwaga wstępna

W ciągu wieków, w których buddyzm umacniał się we wschodnich Indiach, starszy braminizm na zachodzie przechodził zmiany, które doprowadziły do ​​powstania hinduizmu, który jest obecnie dominującą religią Indii. Głównymi starożytnymi źródłami informacji na temat tych hinduskich wierzeń i praktyk są dwie wielkie epopeje, tzw Ramajana i Mahabharata . Ta pierwsza to wysoce sztuczna produkcja oparta na legendzie i przypisywana jednemu człowiekowi, Valmikiemu. Ten ostatni, „ogromny konglomerat poruszających przygód, legend, mitów, historii i przesądów”, jest złożoną produkcją, rozpoczętą prawdopodobnie już w czwartym lub piątym wieku przed Chrystusem i zakończoną pod koniec szóstego wieku naszej ery. era. Reprezentuje wiele warstw wiary religijnej.

Bhagawadgita, której tłumaczenie jest tu podane, pojawia się jako epizod w Mahabharacie i jest uważana za jeden z klejnotów literatury hinduskiej. Wiersz jest dialogiem między księciem Ardżuną, bratem króla Yudhisthiry, a Wisznu , Najwyższy Bóg, wcielony jako Kryszna i ubrany w przebranie woźnicy rydwanu. Rozmowa toczy się w rydwanie wojennym, stacjonującym między armiami Kaurawów i Pandawów, którzy mają przystąpić do bitwy.

Zachodniemu czytelnikowi większość dyskusji wydaje się dziecinna i nielogiczna; ale te elementy są zmieszane z fragmentami niezaprzeczalnej wzniosłości. Wiele z bardziej zagadkowych niespójności wynika z interpolacji dokonanych przez późniejszych autorów. „Jest to”, mówi Hopkins, „zlepek wierzeń dotyczących relacji ducha i materii oraz innych spraw drugorzędnych; jest niepewny w swoim tonie w odniesieniu do porównawczej skuteczności działania i bezczynności oraz w odniesieniu do praktycznych środków zbawienia człowieka; ale zgadza się ze sobą w swojej podstawowej tezie, że wszystkie rzeczy są częścią jednego Pana, że ​​ludzie i bogowie są jedynie przejawami Jednego Boskiego Ducha.

ROZDZIAŁ I: Arjun-Vishad – Opłakiwanie konsekwencji wojny

W tym rozdziale scena jest przygotowana do rozmowy między Panem Kryszną i Ardżuną na polu bitwy pod Kurukszetrą około ok. 3102 pne

ROZDZIAŁ II:Sankhja-Joga -Wieczna rzeczywistość nieśmiertelności dusz

W tym rozdziale Ardżuna przyjmuje pozycję ucznia Pana Kryszny i prosi go, aby poinstruował go, jak rozproszyć smutek. Ten rozdział podsumowuje również zawartość Gity.

ROZDZIAŁ III:Karma-Tak -Odwieczne obowiązki człowieka

W tym rozdziale Pan Kryszna wygłasza surową przemowę do Ardżuny na temat obowiązków, które każdy członek społeczeństwa musi wypełniać.

ROZDZIAŁ IV:Jnana-Tak-Zbliżanie się do Najwyższej Prawdy

W tym rozdziale Pan Kryszna objawia, w jaki sposób można otrzymać duchową wiedzę oraz jakie ścieżki działania i mądrości należy obrać.

ROZDZIAŁ V:Karmasanya Sayog -Działanie i wyrzeczenie

W tym rozdziale Pan Kryszna wyjaśnia koncepcje działania z oderwaniem się i wyrzeczeniem w działaniu oraz wyjaśnia, w jaki sposób oba są środkami do osiągnięcia tego samego celu zbawienia.

ROZDZIAŁ VI:atmasanyamajog -Nauka samorealizacji

W tym rozdziale Pan Kryszna mówi o „astanga jodze” i o tym, jak ją praktykować, aby osiągnąć mistrzostwo umysłu, ujawnić swoją duchową naturę.

ROZDZIAŁ VII: Vijnanayog – Znajomość Najwyższej Prawdy

W tym rozdziale Pan Kryszna mówi nam o absolutnej rzeczywistości, dlaczego tak trudno jest pokonać Mayę i cztery typy ludzi, którzy są przyciągani do boskości i jej się sprzeciwiają.

ROZDZIAŁ VIII:Aksharaparabrahmayog -Osiągnięcie zbawienia

W tym rozdziale Pan Kryszna wyjaśnia różne sposoby wyrzeczenia się świata materialnego, przeznaczenie, do którego każdy z nich prowadzi, oraz nagrody, które za nie otrzymują.

ROZDZIAŁ IX:Rajavidyarajaguhyayog -Poufna wiedza o najwyższej prawdzie

W tym rozdziale Pan Kryszna mówi nam, w jaki sposób nasza materialna egzystencja jest tworzona, podtrzymywana, utrzymywana i niszczona przez boskie moce, suwerenną naukę i tajemnicę.

ROZDZIAŁ X:Joga wibhuti -Nieskończone Chwały Najwyższej Prawdy

W tym rozdziale Pan Kryszna objawia swoje manifestacje, gdy Ardżuna modli się do niego, aby opisał więcej swoich „bogactw”, a Kryszna wyjaśnia te najbardziej widoczne.

ROZDZIAŁ XI:Wiśwarupdarśanam -Wizja Uniwersalnej Formy

W tym rozdziale Pan Kryszna spełnia życzenie Ardżuny i objawia mu swoją uniwersalną formę – ukazując mu w ten sposób całe swoje istnienie.

ROZDZIAŁ XII:Poświęcenie -Ścieżka oddania

W tym rozdziale Pan Kryszna wychwala chwałę prawdziwego oddania Bogu i wyjaśnia różne formy dyscyplin duchowych.

ROZDZIAŁ XIII:Kshetrakshetrajnavibhagayogo -Indywidualna i ostateczna świadomość

W tym rozdziale Pan Kryszna pokazuje nam różnicę między fizycznym ciałem a nieśmiertelną duszą – przemijającą i zniszczalną, a niezmienną i wieczną.

ROZDZIAŁ XIV:Gunatrayavi Bhagayog -Trzy cechy natury materialnej

W tym rozdziale Pan Kryszna radzi Ardżunie, aby porzucił ignorancję i pasję oraz to, jak każdy może podążać ścieżką czystej dobroci, dopóki nie uzyska zdolności przekroczenia ich.

ROZDZIAŁ XV:Purushottamapraptiyogo -Urzeczywistnienie Najwyższej Prawdy

W tym rozdziale Pan Kryszna objawia transcendentalne cechy wszechmocnego, wszechwiedzącego i wszechobecnego oraz wyjaśnia cel i wartość poznania i urzeczywistnienia Boga.

ROZDZIAŁ XVI:Daivasarasaupadwibhagayog -Definicja boskiej i złej natury

W tym rozdziale Pan Kryszna szczegółowo wyjaśnia boskie właściwości, postępowanie i działania, które są prawe z natury i sprzyjają boskości, jednocześnie określając złe i złe postępowanie.

ROZDZIAŁ XVII:Shraddhatrayavi Bhagayog -Trzy rodzaje materialnej egzystencji

W tym rozdziale Pan Kryszna mówi nam o trzech podziałach wiary i o tym, jak te różne cechy określają charakter istot ludzkich i ich świadomość w tym świecie.

ROZDZIAŁ XVIII:Moksha Sanya Sayog -Ostateczne Objawienia Najwyższej Prawdy

W tym rozdziale Pan Kryszna podsumowuje wnioski z poprzednich rozdziałów i opisuje osiągnięcie zbawienia ścieżkami karmy ijnana jogagdy Ardżuna uczy się odróżniać nektar od trucizny i wraca na wojnę.